تعداد بازدید این مطلب : 256

گل‌های سرخ

photo_2007-01-01_00-38-25

نی، نـاله کرد و باز ترنّم، شروع شد

فصـلِ هبوطِ آدم و گندم شروع شد

دریای بی‌کـران شهادت، که موج زد

طوفـانِ نوح بود و تلاطم شروع شد

از «برکه‌ی غدیر»، «محـرّم» طلوع کرد

سرمستی «حبیب» هم از «خُـم» شروع شد

بـارانِ اشکِ شیفتگـانِ غـمِ حسین

«تا گفتم: اَلسّلامُ عَلیکُــم شروع شد»

روحِ دعا، به نام «اَبـاالفضـل» چون رسید

غوغـایی از توسّلِ مردم شروع شد

وقتی گلوی نازکِ گُل شد نشانِ تیـر

لبخنـدِ باغبـان و تبسّم شروع شد

از اشک و خون اگرچـه وضو می‌گرفت عشق

از «تـربتِ شهیـد» تیمّم شروع شد

ای آسمان! مصیبت عظمایِ اهل بیـت

از قتلگـاهِ عصمتِ پنجـم شروع شد

فصلِ به خون نشستنِ گل‌های باغ وحی

از آیه‌ی «لِیُذهِبَ عَنکُم» شروع شد

با آنکـه باغِ گل به محبّت نیاز داشت

با تازیـانه، نـاز و تنعّـم شروع شد

وقتی دلِ ستاره‌ی محمل‌نشین شکست

با مـاهِ رویِ نیـزه، تکلّـم شروع شد

 

یا عَـلیِّ اَکبَـر (ع)

محمدجواد غفورزاده (شفق)

 

مطالب مرتبط

یک دیدگاه

Website Design and Development CompanyWedding Dresses Guide