تعداد بازدید این مطلب : 9,846

نظر سعدی درباره شراب – بسیار زیبا

عزیزان خواننده باید به این نکته توجه داشته باشند که:

از ابتدای هستی به هیچ عنوان هیچ حرامی حلال نشده است و خداوند هیچ گاه نظر خود را در باره آن تغییر نداده است، اما بر عکس این مطلب اتفاق افتاده است که در زمان یا مکانی خاص به دلایلی، حلال هایی بر قومی حرام شده است ( مانند آیه ۱۶۰ سوره نساء و یا آیه ۱۴۶ سوره انعام که از حرام شدن بعضی حلال ها برای یهودیان گفته است).

پس قطعا بعید است شراب که در اسلام و حتی در تورات، حرام است، در انجیل حضرت عیسی (ع) حلال بوده باشد و یا عمل زشت زنا که در دین مبین اسلام و قرآن و همچنین در تورات یهودیان حرام است، در آیین حضرت عیسی حرمت آن برداشته شده باشد.

سعدی نیز شراب خواری را عملی زشت و شر دانسته و از شراب عشق الهی سخن می گوید:

سعدی شیرین سخن که بدون شک فرمانروای ملک سخن است و این لقب برازنده ی

اوست، درباره ی شراب این چنین می گوید:

 

غافلند از زندگی مستان خواب

زندگانی چیست مستی از شراب

تا نپنداری شرابی گفتمت

خانه آبادان و عقل از وی خراب

از شراب شوق جانان مست شو

کانچه عقلت می‌برد شرست و آب

قرب خواهی گردن از طاعت مپیچ

جامگی خواهی سر از خدمت متاب

خفته در وادی و رفته کاروان

ترسمش منزل نبیند جز به خواب

تا نپاشی تخم طاعت، دخل عیش

برنگیری، رنج بین و گنج یاب

چشمهٔ حیوان به تاریکی درست

لؤلؤ اندر بحر و گنج اندر خراب

هر که دایم حلقه بر سندان زند

ناگهش روزی بباشد فتح باب

رفت باید تا به کام دل رسند

شب نشستن تا برآید آفتاب

سعدیا گر مزد خواهی بی‌عمل

تشنه خسبد کاروانی در سراب

IMG11372087

مطالب مرتبط

یک دیدگاه

Website Design and Development CompanyWedding Dresses Guide